%95 Engelli Diyaliz Hastasının Çığlığı: Taşıma Suyla Yaşam Dönmüyor!

Boyabat’ın Sarıağaç köyünde bir süredir  devam eden su kesintileri, köy halkını tarihin en iptidai yaşam koşullarına geri döndürdü. Teknolojinin, uzay turizminin konuşulduğu çağda Sarıağaç sakinleri “taşıma suyla değirmen döndürme” sanatında ustalık eserlerini veriyor. Ancak durum mizahi olduğu kadar vicdanları da yaralayan bir boyutta.

Engelleri Aşmak Yeterli Gelmedi, Bir de “Su Engeli” Çıktı

Köyde yaşayan %95 engelli diyaliz hastası Remzi Kaya, her hafta girmesi gereken hijyenik süreçlerin ortasında bir de susuzlukla mücadele ediyor. Sağlık şartları gereği steril bir ortama ve kesintisiz suya ihtiyacı olan Kaya, yaklaşık bir süredir süren bu ihmalkarlık yüzünden mağduriyetin en ağırını yaşıyor. Yetkililere her ne kadar başvursa da olumlu bir sonuç alamadıklarını ifade eden Remzi Kaya, çok bir şey değil, sadece insani ve hukuki hakkı olan şebeke suyunu talep ediyor.

 

Dini Vecibeler Bile “Kova Hesabı” Yapılarak Eda Ediliyor

Sorun sadece sağlıkla da sınırlı değil. Köy halkı, en temel dini vecibelerini yerine getirirken bile abdest alacak tek bir damla çeşme suyu bulamıyor. Bidonlarla, kovalarla taşınan sularla ibadet etmeye çalışan vatandaşlar, Boyabat Sarıağaç köyünün bu gidişle “su müzesine” döneceğinden endişeli.

Kanun Ne Diyor, Uygulama Ne Yapıyor?

Halkın temiz, içilebilir ve kesintisiz suya erişimi en temel kamusal haktır. Anayasa’nın sosyal devlet ilkesi gereği, özellikle engelli ve ağır kronik hastalığı bulunan vatandaşların yaşam kalitesini korumak mülki idarelerin asli görevidir.

Yetkililerin Sarıağaç köyündeki bu su soruna son vermesi, Remzi Kaya başta olmak üzere tüm köy halkının yüzünü güldürecek somut adımları acilen atması gerekiyor. Taşıma suyla yaşam dönmüyor; köylü artık laf değil, musluktan akan suyu görmek istiyor!

https://vt.tiktok.com/ZSVaTKoET/